با نفرت و حسادت چیزی به دست نمی آید

این دل نوشته من درباره اخلاقیات ناپسند بعضی افراد با اندیشه های مثلا نو هست و بیشتر یک درد و دل هست تا بررسی و تحلیل…

باز هم یاد روزهای خاطره انگیز.پارسال در لین استارتاپ ماشین شیراز.

پارسال در اونجا حرف هایی زده شد که برای من درکش سنگین بود.و بعد از اون سنگین تر هم شد.من به عنوان کسی تا تا حدود کمی از زحمات تیم برگزاری و تعهدات تیم درباره مسائل مالی رویداد خبر داشتم و مدتی بعد از نزدیک سختی های اونو دیدم نمیتونم درک کنم چطور در اون رویداد عده زیادی از شرکت کننده که مثلا عضو ثابت این رویداد ها و جلسات هستن میتونن برگزار کننده هارو متهم به تلاش برای به دست آوردن پول بیشتر کنن در حالی که حتی درباره تعهدات مالی برگزار کننده اطلاعی ندارن.من فکر میکردم نسل جوانی با تفکر های نوی استارتاپی مسائلی مثل حسادت و نفرت رو حل کردن و با یک ذهن سالم فعالیت میکنن.با نفرت پراکنی بین دیگران پیشرفتی حاصل نمیشه.من اصلا به نسبت دادن صفت به گروه خوشم نمیاد اما ظاهرا این صفات زشت با خیلی از ما ایرانی ها هست.گروهی از جوونا که هدفشون رو پیشرفت عنوان میکنن با این کار ها گند زدن به همه چیز.وقتی فکر میکنم که در اون رویداد اون افراد میخواستن با ضبط یک فیلم از شرکت کننده ها رویداد رو ضعیف و تیم برگزاری رو ناشی نشون بدن حالم بد میشه.و فقط این نبود.چند وقت پیش وقتی با برگزار کننده یکی از رویداد های استارتاپی شیراز حرف میزدم دروغ هایی ازش میشنیدم درباره دیگر تیم ها که شاخ در آوردم!

و نشونه این ضعف فرهنگی هر از چند گاهی از بین لبخند های مصنوعی شعله میکشه.چند وقت پیش افتضاحی در یکی گروه ها بین افراد رخ داده بود.

با این تفکرات و اخلاقیات پوسیده هر جوری هم که ژست بگیرید پیشرفت نمی کنید…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *